Wiele spo¶ród ¶wiêtych wizerunków, które nas otaczaj±, jest zwyk³ym owocem realizacji wizji malarskiej mniej lub bardziej utalentowanego artysty. Z tym obrazem by³o zupe³nie inaczej. W latach trzydziestych naszego stulecia, dok³adniej - 22 lutego 1931 roku, sam Jezus objawi³ siê skromnej zakonnicy ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bo¿ej Mi³osierdzia, Faustynie Kowalskiej. W "Dzienniczku", w którym na polecenie spowiednika spisywa³a swoje "zetkniêcia siê duszy z Bogiem", opisa³a tak to spotkanie: "Wieczorem, kiedy by³am w celi, ujrza³am Pana Jezusa ubranego w szacie bia³ej. Jedna rêka wzniesiona do b³ogos³awieñstwa, a druga dotyka³a szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodzi³y dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. W milczeniu wpatrywa³am siê w Pana, dusza moja by³a przejêta boja¼ni±, ale i rado¶ci± wielk±. Po chwili powiedzia³ mi Jezus: wymaluj obraz wed³ug rysunku, który widzisz z podpisem: Jezu, ufam Tobie. Pragnê, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na ca³ym ¶wiecie. Obiecujê, ¿e dusza, która czciæ bêdzie ten obraz, nie zginie. Obiecujê tak¿e, ju¿ tu na ziemi zwyciêstwo nad nieprzyjació³mi, a szczególnie w godzinê ¶mierci. Ja sam broniæ j± bêdê jako swej chwa³y."
